Αν ήμουν ψηλή

Προφιτερόλ
Προφιτερόλ αλλιώς
16 Οκτωβρίου 2018
Χριστουγεννιάτικο μπισκοτόσπιτο
Μπισκοτόσπιτο
10 Δεκεμβρίου 2018
Το αερόστατο

Όνειρα μιας petite

Αν ήμουν ψηλή θα έβλεπα τον κόσμο από πάνω. Τότε, οι άνθρωποι θα μου φαίνονταν πιο μικροί, όπως ίσως πραγματικά είναι. Αν ήμουν ψηλή, θα περπατούσα άφοβα και δε θα κοιτούσα πίσω από την πλάτη μου.  Θα ήμουν πιο κοντά στον ουρανό και τα σύννεφα και ο αέρας κρύος θα δρόσιζε το πρόσωπό μου.  Θα έκανα, τότε, μεγάλα βήματα σαν άλματα και θα έμοιαζα να πετούσα. Με ένα πέταγμα θα έφτανα σε μια ιδανική πόλη όπου οι πεζοί περπατούν χαμογελαστοί και τα αυτοκίνητα καίνε ζάχαρη και αφήνουν πίσω τους τεράστιες παστέλ κλωστές από μαλλί της γριάς.

Αν ήμουν ψηλή θα φορούσα ρούχα άσπρα και θα είχα μαλλιά χρωματιστά. Θα άπλωνα το χέρι μου και θα άγγιζα τη χαρά, όπως ακουμπάμε τα φύλλα στα κλαδιά των δέντρων την άνοιξη. Θα τα έκοβα χωρίς να λυπηθώ και θα έφτιαχνα μια κουβέρτα που θα σκέπαζε τη λύπη του κόσμου.  Αν ήμουν ψηλή, δε θα ήθελα να κοντύνω τους άλλους. Θα τους ανέβαζα στο περβάζι του ονείρου της αληθινής μας ζωής. Από κει πάνω θα έβλεπα το καλό και το κακό και θα έριχνα έναν κεραυνό για να το σταματήσω. Αν ήμουν ψηλή, δε θα ονειρευόμουν πώς θα ήταν η ζωή μου αν ήμουν ψηλή. Ίσως όμως ονειρευόμουν ότι είμαι κάτι άλλο.

Comments are closed.